Wanneer ik denk aan haar, voel ik een groot gemis,
maar naast gemis is er een diepe vrede.
Ze heeft zo dapper en zo lang gestreden,
dat nu de dood voor haar alleen bevrijding is.

Bevrijding van de angst, de zorgen en de pijn
en van het verlangen, weer gezond te wezen.
Want toen ze wist dat ze niet zou genezen,
moet het laatste sprankje hoop toch wel verdwenen zijn.

Maar waar ze haast bezweek onder de last van het kruis,
daar zag ze in haar nacht het licht van boven.
Dat God ontsteekt voor elk die durft geloven
en in Zijn Vaderarmen droeg Hij haar naar huis.

Nel Benschop